81. 31 december 2012
02-01-2013 13:35 | Columns | auteur Marcel Heinsbroek
Op 2 januari 2012 verscheen column 57 met de titel: 1 januari 2012. In dat verhaal blikte ik terug rondom de jaarwisselingnacht. Om niet elk jaar te beginnen met: '1 januari 20 weetikveel' nu de eerste column van 2013 met een andere, meer flitsende titel. Weet u gelijk eens hoe ik die koppen bedenk.
Het wordt een kleine terugblik op de verhalen van afgelopen jaar en hun eventuele gevolgen voor zover die er al waren. Via de vermelding (c. 81), hier zijnde (column 81), kunt u een en ander dan nog eens nalezen. Dat is natuurlijk schaamteloos reclame maken voor ondergetekende, maar ik zou een slechte opschepper zijn wanneer ik mijzelf niet promoot.
In het eerste verhaal (c.57) van 2012 had ik het, met een voorbeschouwende terugblik, over de kans dat ik lichtjes dronken kon zijn. Ik vertelde u ook dat ik al veel Oude Jaren voor het middernachtelijk vuurwerk in bed lag. En u raadt het al: inderdaad. Ver voor twaalven én nog nuchter. Dit jaar wordt het echt na 00:00 uur. In wat voor staat dan ook!
Op het gebied van het begeleiden van nieuwe collega's (c.58) doet zich het vreemde feit voor dat van de laatste vijf door mij ingewerkte nieuwelingen er al weer drie vertrokken zijn naar andere werkgevers. De eerste na 2,5 maand ziekte, de tweede na één dag meerijden en de derde nog tijdens de instructie! Sindsdien heb ik geen leerlingen meer toegewezen gekregen. Vind ik raar, net als u (niet).
Met een onderbreking van twee maanden werk ik sinds januari 2012 in een ploegendienst (c.59) waarin ik vooral regionaal werk doe. Vanaf 'De Fabriek' via vaste routes, door mij Lijnen genoemd, naar vaste adressen. Die Lijnen is nu teruggebracht tot één Lijn, nummer 8, op en neer naar het Vaten Vul Bedrijf.
Een rit die ik de Jojo - Lijn noemde. Na drie maanden alleen deze reis kan ik u verklappen dat ik aan het begin van mijn dienst al zit te verlangen naar Lijn 1: de Huislijn. Maar er is goed nieuws: er is een vervanger onderweg. Slecht nieuws: ik moet m zelf inwerken (zie hierboven).
Er werden dit jaar maar een paar Gesprekken (c.60) met mij gevoerd. Zonder al teveel uit het bedrijf te klappen hier wat onderwerpen die voorbij kwamen. Zo was daar het verzoek om mee te werken aan een vermoeidheidsonderzoek, geleid door Professor Doctorandus Ingenieur Bioloog Rusteloos van de universiteit van de dubbelstad Auping-Hästens. Nou ja, zoiets, want ik kan mij zo snel de echte naam van de onderzoeker en zijn of haar werkgever niet meer herinneren; ik zat zeker te suffen tijdens de uitleg.
Ik doe wel mee, want ooit ben ik achter het stuur in slaap gevallen, met als akelig resultaat dat ik met truck en al van de snelweg af pleurde (c.70). Tijdens een ander gesprek werd mij verteld dat ik mijn witte autootje zou kwijtraken (c.61).Dat gebeurde ook, alleen niet op de manier zoals de werkgever het bedoelde: de truck stierf een ratelende dood. Thans rijd ik met een zelfde model in de kleur Vermaledijd Rood.
Het afgelopen jaar dook ik voor u in de geschiedenis van het transport; de uitvinding van de tankcontainer (c.62),de terugkeer van de BedrijfsAutoRai (c.65),maar ook: de 1 april grap (c.63).NIEUWSFLITS!! De Belgische vestiging van het in het 1 april verhaal genoemde transportbedrijf Butter raakt haar vergunning kwijt. Dat kwam niet omdat ik er nou eens een keertje wat over zei.
Naar muziek luister ik niet meer in de auto (c.69). Met ritjes van 3 kilometer heen = drie minuten en drie kilometer terug = weer drie minuten breng ik meer tijd buiten de cabine door dan er in. Helaas heb ik vanuit de Tweede Kamer (c.71) nog geen uitnodiging mogen ontvangen om een vorkje te komen prikken. Ik kreeg wel een mooie en aardige e-mail van... (dat hou ik geheim!), waaruit maar weer blijkt dat Transport Online echt door iedereen van hoog tot zeer hoog gelezen wordt!
Vrachtautos, transport en verkeer zijn op televisie nog steeds gewilde onderwerpen en dat levert veelbekeken programma's (c.72) op. Er zijn er sinds augustus 2012 zelfs nog een paar bijgekomen., zoals 'Stop! Politie!', gemaakt door Leo de Haas van... Blik op de weg. Helaas is de beeld- en geluidkwaliteit van het eerstgenoemde programma niet zo goed. Ik denk zomaar dat het filmpjes zijn die, vroeger en nu, niet goed genoeg waren voor Blik op de Weg.
Mijn tussen-de-regels-door sollicitatie bij de politie (c.75) naar een baan als weekendvrachtwagenchauffeur op hun tovertruck heeft nog geen reactie opgeleverd. Dat zal de langdurige screening wel zijn, denk en hoop ik. Wanneer ik bij de firma Bertschi (c. 77) langs rij zie ik op het kantoor van Personeelszaken telkens iemand wegduiken.
Ik zat er over te denken om journalist, of, nog liever, onderzoeksjournalist (c. 76) te worden. Echter, in het Gemiddelde Landelijk Dagblad (GLD: een samenvoeging van alle grote Nederlandse kranten)* staan zoveel taalfouten; daar wil ik echt niet bijhoren. Weer een kare.. carieere loopbaan in de kiem gesmoord!
Helaas heb ik niet altijd passende fotos of plaatjes bij een verhaal. Soms kan ik dat oplossen met een andere foto, maar vaker wordt dat probleem dan door de redactie opgelost met werkelijk sublieme plaatjes die u dan links bovenaan, aan de kop van het verhaal ziet staan. Soms komt het toch nog goed; dan krijg ik een foto die ik alsnog kan gebruiken, al is dat dan pas aan het eind van het jaar(c. 78, c. 79,).
Vrienden, vriendinnen, u ziet het: wie veel reist kan veel verhalen. Wie tijdens het reizen veel (van mijn) verhalen leest , kan zomaar tot de conclusie komen beter thuis te blijven.
Ik wens u allen een fantastisch 2013 toe.
Marcel Heinsbroek
*Ooit wilde men het Algemeen Dagblad en het Haarlems Dagblad samenvoegen, maar dat werd wel een héééél drukke krant.
Het wordt een kleine terugblik op de verhalen van afgelopen jaar en hun eventuele gevolgen voor zover die er al waren. Via de vermelding (c. 81), hier zijnde (column 81), kunt u een en ander dan nog eens nalezen. Dat is natuurlijk schaamteloos reclame maken voor ondergetekende, maar ik zou een slechte opschepper zijn wanneer ik mijzelf niet promoot.
In het eerste verhaal (c.57) van 2012 had ik het, met een voorbeschouwende terugblik, over de kans dat ik lichtjes dronken kon zijn. Ik vertelde u ook dat ik al veel Oude Jaren voor het middernachtelijk vuurwerk in bed lag. En u raadt het al: inderdaad. Ver voor twaalven én nog nuchter. Dit jaar wordt het echt na 00:00 uur. In wat voor staat dan ook!
Op het gebied van het begeleiden van nieuwe collega's (c.58) doet zich het vreemde feit voor dat van de laatste vijf door mij ingewerkte nieuwelingen er al weer drie vertrokken zijn naar andere werkgevers. De eerste na 2,5 maand ziekte, de tweede na één dag meerijden en de derde nog tijdens de instructie! Sindsdien heb ik geen leerlingen meer toegewezen gekregen. Vind ik raar, net als u (niet).
Met een onderbreking van twee maanden werk ik sinds januari 2012 in een ploegendienst (c.59) waarin ik vooral regionaal werk doe. Vanaf 'De Fabriek' via vaste routes, door mij Lijnen genoemd, naar vaste adressen. Die Lijnen is nu teruggebracht tot één Lijn, nummer 8, op en neer naar het Vaten Vul Bedrijf.
Een rit die ik de Jojo - Lijn noemde. Na drie maanden alleen deze reis kan ik u verklappen dat ik aan het begin van mijn dienst al zit te verlangen naar Lijn 1: de Huislijn. Maar er is goed nieuws: er is een vervanger onderweg. Slecht nieuws: ik moet m zelf inwerken (zie hierboven).
Er werden dit jaar maar een paar Gesprekken (c.60) met mij gevoerd. Zonder al teveel uit het bedrijf te klappen hier wat onderwerpen die voorbij kwamen. Zo was daar het verzoek om mee te werken aan een vermoeidheidsonderzoek, geleid door Professor Doctorandus Ingenieur Bioloog Rusteloos van de universiteit van de dubbelstad Auping-Hästens. Nou ja, zoiets, want ik kan mij zo snel de echte naam van de onderzoeker en zijn of haar werkgever niet meer herinneren; ik zat zeker te suffen tijdens de uitleg.
Ik doe wel mee, want ooit ben ik achter het stuur in slaap gevallen, met als akelig resultaat dat ik met truck en al van de snelweg af pleurde (c.70). Tijdens een ander gesprek werd mij verteld dat ik mijn witte autootje zou kwijtraken (c.61).Dat gebeurde ook, alleen niet op de manier zoals de werkgever het bedoelde: de truck stierf een ratelende dood. Thans rijd ik met een zelfde model in de kleur Vermaledijd Rood.
Het afgelopen jaar dook ik voor u in de geschiedenis van het transport; de uitvinding van de tankcontainer (c.62),de terugkeer van de BedrijfsAutoRai (c.65),maar ook: de 1 april grap (c.63).NIEUWSFLITS!! De Belgische vestiging van het in het 1 april verhaal genoemde transportbedrijf Butter raakt haar vergunning kwijt. Dat kwam niet omdat ik er nou eens een keertje wat over zei.
Naar muziek luister ik niet meer in de auto (c.69). Met ritjes van 3 kilometer heen = drie minuten en drie kilometer terug = weer drie minuten breng ik meer tijd buiten de cabine door dan er in. Helaas heb ik vanuit de Tweede Kamer (c.71) nog geen uitnodiging mogen ontvangen om een vorkje te komen prikken. Ik kreeg wel een mooie en aardige e-mail van... (dat hou ik geheim!), waaruit maar weer blijkt dat Transport Online echt door iedereen van hoog tot zeer hoog gelezen wordt!
Vrachtautos, transport en verkeer zijn op televisie nog steeds gewilde onderwerpen en dat levert veelbekeken programma's (c.72) op. Er zijn er sinds augustus 2012 zelfs nog een paar bijgekomen., zoals 'Stop! Politie!', gemaakt door Leo de Haas van... Blik op de weg. Helaas is de beeld- en geluidkwaliteit van het eerstgenoemde programma niet zo goed. Ik denk zomaar dat het filmpjes zijn die, vroeger en nu, niet goed genoeg waren voor Blik op de Weg.
Mijn tussen-de-regels-door sollicitatie bij de politie (c.75) naar een baan als weekendvrachtwagenchauffeur op hun tovertruck heeft nog geen reactie opgeleverd. Dat zal de langdurige screening wel zijn, denk en hoop ik. Wanneer ik bij de firma Bertschi (c. 77) langs rij zie ik op het kantoor van Personeelszaken telkens iemand wegduiken.
Ik zat er over te denken om journalist, of, nog liever, onderzoeksjournalist (c. 76) te worden. Echter, in het Gemiddelde Landelijk Dagblad (GLD: een samenvoeging van alle grote Nederlandse kranten)* staan zoveel taalfouten; daar wil ik echt niet bijhoren. Weer een kare.. carieere loopbaan in de kiem gesmoord!
Helaas heb ik niet altijd passende fotos of plaatjes bij een verhaal. Soms kan ik dat oplossen met een andere foto, maar vaker wordt dat probleem dan door de redactie opgelost met werkelijk sublieme plaatjes die u dan links bovenaan, aan de kop van het verhaal ziet staan. Soms komt het toch nog goed; dan krijg ik een foto die ik alsnog kan gebruiken, al is dat dan pas aan het eind van het jaar(c. 78, c. 79,).
Vrienden, vriendinnen, u ziet het: wie veel reist kan veel verhalen. Wie tijdens het reizen veel (van mijn) verhalen leest , kan zomaar tot de conclusie komen beter thuis te blijven.
Ik wens u allen een fantastisch 2013 toe.
Marcel Heinsbroek
*Ooit wilde men het Algemeen Dagblad en het Haarlems Dagblad samenvoegen, maar dat werd wel een héééél drukke krant.