93. Veilig op weg
02-07-2013 09:58 | Columns | auteur Marcel Heinsbroek
Het zou mij niet verbazen als zou blijken dat op deze website de pagina 'Ongevallen' het meest bezochte onderdeel is. Voor mij in elk geval wel. Eerst de pagina 'Wegvervoer' en dan gelijk door naar de pech van anderen.
Dat doe ik niet omdat ik al die deuken en uitglijders nou zo leuk vind; als het gaat om (vracht-) auto ongelukken is leedvermaak bij mij ver te zoeken. Dat komt vooral omdat ik, in de afgelopen 30 jaar, mijn portie ellende wel gehad heb. De gebeurtenis zelf, het opruimen en later het nakaarten over de oorzaak; ik maak het liever niet meer mee. Het is gelukkig ook al weer lang geleden dat zoiets mij overkomen is.
Toch heb ik bijna dagelijks te maken met ongelukken. Als grootverbruiker van asfaltkilometers stuit ik regelmatig op de gevolgen of uitwassen van botsende auto's en ego's, meestal in de vorm van een stevige file en tijdverlies. In de stad, op provinciale wegen maar nog vaker op autosnelwegen is het veel te vaak raak. Te veel van het ene, snelheid, en te weinig van het andere, onderlinge ruimte (afstand) zijn hoofdoorzaken van de meeste aanrijdingen. Door een en ander aan te passen, langzamer rijden en meer afstand houden, zou het aantal ongelukken per dag aardig kunnen afnemen. En ik wat makkelijker van A naar B komen. Of zelfs tot Z geraken.
Soms lijkt het gewoon niet te mogen. Dan zit werkelijk alles tegen en lijkt alles en iedereen samen te spannen om mij een vlotte doorgang onmogelijk te maken. Neem nu woensdag 26 juni 2013. Ik was onderweg van A(lblasserdam) naar B(otlek), over de A15. Ik volgde de borden richting Europoort en zo kwam ik op knooppunt Ridderkerk Zuid terecht.
Dit knooppunt is zo gemaakt dat vanaf een bepaald punt verkeer op de A 16, komend uit de richting Dordrecht, niet meer de A15 richting Rotterdamse Havens op kan. Wie vanaf de A16 de A15 op wil moet dat een kilometertje vóór het knooppunt al doen. Voorwaar niet slecht bedacht; het scheelt een hoop gepruts op het knooppunt zelf en alles is goed aangegeven.
Om te voorkomen dat iemand toch, daar waar het niet meer mag, van rijbaan gaat wisselen, is er ter plekke, tussen de A16 en A15, een stevige vangrail geplaatst. Kortom: ter hoogte van eh noem eens wat hectometerpaal 26,2 (A16 Li) kan er eigenlijk niets meer fout gaan. Denk je dan.
Mis. Want toen ik 's morgens om 9:00 uur ter hoogte van dat hectometerpaaltje 26,2 (A16 Li) kwam moest ik, net als veel anderen, op de rem en in de rij om dat er een vrachtwagen een personenauto voor zich uitgeschoven had. Op zich viel de materiële schade mee, en zo te zien stonden beide bestuurders er ongeschonden naast, maar het leverde wel weer veel tijdverlies op.
Nou ja, gebeurd is gebeurd, en de rest van de dag ging alles goed, nietwaar?
Mis! Want s middags om 16:00 uur stond ik op exact dezelfde plek wéér stil, wéér in de file. Weet u nog, een paar regels hierboven? De stevige vangrail die de A 16 scheidt van de A15? Door bij mij onbekende omstandigheden was een chauffeur met zijn kiepauto in volle vaart dwars door die vangrail heen gereden, zo de A15 op en er schuin overheen, en vervolgens tegen een geluidswal tot stilstand gekomen. De ravage was enorm. En half Nederland stond weer stil, ruim 30 minuten lang.
Dit verzin je toch niet: twee aanrijdingen, op dezelfde dag, op dezelfde plek, en ZONDER DAT IK ER IETS MEE TE MAKEN HAD!! Zou mijn pechduiveltje zelf een keer pech hebben gehad?
Dat doe ik niet omdat ik al die deuken en uitglijders nou zo leuk vind; als het gaat om (vracht-) auto ongelukken is leedvermaak bij mij ver te zoeken. Dat komt vooral omdat ik, in de afgelopen 30 jaar, mijn portie ellende wel gehad heb. De gebeurtenis zelf, het opruimen en later het nakaarten over de oorzaak; ik maak het liever niet meer mee. Het is gelukkig ook al weer lang geleden dat zoiets mij overkomen is.
Toch heb ik bijna dagelijks te maken met ongelukken. Als grootverbruiker van asfaltkilometers stuit ik regelmatig op de gevolgen of uitwassen van botsende auto's en ego's, meestal in de vorm van een stevige file en tijdverlies. In de stad, op provinciale wegen maar nog vaker op autosnelwegen is het veel te vaak raak. Te veel van het ene, snelheid, en te weinig van het andere, onderlinge ruimte (afstand) zijn hoofdoorzaken van de meeste aanrijdingen. Door een en ander aan te passen, langzamer rijden en meer afstand houden, zou het aantal ongelukken per dag aardig kunnen afnemen. En ik wat makkelijker van A naar B komen. Of zelfs tot Z geraken.
Soms lijkt het gewoon niet te mogen. Dan zit werkelijk alles tegen en lijkt alles en iedereen samen te spannen om mij een vlotte doorgang onmogelijk te maken. Neem nu woensdag 26 juni 2013. Ik was onderweg van A(lblasserdam) naar B(otlek), over de A15. Ik volgde de borden richting Europoort en zo kwam ik op knooppunt Ridderkerk Zuid terecht.
Dit knooppunt is zo gemaakt dat vanaf een bepaald punt verkeer op de A 16, komend uit de richting Dordrecht, niet meer de A15 richting Rotterdamse Havens op kan. Wie vanaf de A16 de A15 op wil moet dat een kilometertje vóór het knooppunt al doen. Voorwaar niet slecht bedacht; het scheelt een hoop gepruts op het knooppunt zelf en alles is goed aangegeven.
Om te voorkomen dat iemand toch, daar waar het niet meer mag, van rijbaan gaat wisselen, is er ter plekke, tussen de A16 en A15, een stevige vangrail geplaatst. Kortom: ter hoogte van eh noem eens wat hectometerpaal 26,2 (A16 Li) kan er eigenlijk niets meer fout gaan. Denk je dan.
Mis. Want toen ik 's morgens om 9:00 uur ter hoogte van dat hectometerpaaltje 26,2 (A16 Li) kwam moest ik, net als veel anderen, op de rem en in de rij om dat er een vrachtwagen een personenauto voor zich uitgeschoven had. Op zich viel de materiële schade mee, en zo te zien stonden beide bestuurders er ongeschonden naast, maar het leverde wel weer veel tijdverlies op.
Nou ja, gebeurd is gebeurd, en de rest van de dag ging alles goed, nietwaar?
Mis! Want s middags om 16:00 uur stond ik op exact dezelfde plek wéér stil, wéér in de file. Weet u nog, een paar regels hierboven? De stevige vangrail die de A 16 scheidt van de A15? Door bij mij onbekende omstandigheden was een chauffeur met zijn kiepauto in volle vaart dwars door die vangrail heen gereden, zo de A15 op en er schuin overheen, en vervolgens tegen een geluidswal tot stilstand gekomen. De ravage was enorm. En half Nederland stond weer stil, ruim 30 minuten lang.
Dit verzin je toch niet: twee aanrijdingen, op dezelfde dag, op dezelfde plek, en ZONDER DAT IK ER IETS MEE TE MAKEN HAD!! Zou mijn pechduiveltje zelf een keer pech hebben gehad?